Akıl Karaya Vurdu

Yürüyen heykellerle aynı müzedeyim ben

Konuşan mumyalara kimden söz edeyim ben

Fikren işkencedeyim, rûhen cezadayım ben

Korkaklığın sükûtu kol geziyor her yerde

Sanki tek başımayım tek kişilik mahşerde.

Putların gölgesinde dans eder akbabalar

Söz sokakta dolaşır, öz zindanda çabalar

Atılan ucuz safra selamlar, merhabalar

En temiz topraklara gül eksem mantar biter

Yollar sırat köprüsü, durmak düşmekten beter.

Kaybettim mesafeyi, zamandan uzaklaştım

Sevgi diye sarıldım, isyanla kucaklaştım

Ne kendimden kurtuldum, ne kendime yaklaştım

Toprağın üstü mezar, zevke dalmış ölüler

Can sıkmaya yetiyor canlı kalmış ölüler.

Fuhuş yuvası sanki en görkemli binalar

Çamur evlat doğurur taş yürekli analar

Resmen hak tevzi eder hakkı boğan canavar

Koşanlar, yarışanlar.. dehşet ötesi dehşet

Akıl karaya vurdu, gırtlağı geçti vahşet.