Arşiv belgeleriyle tehcir Ermeni iddiaları ve gerçekler başlığı, kitabın temel meselesini açıkça ortaya koyuyor: Birinci Dünya Savaşı döneminde yaşanan Ermeni meselesini arşiv belgeleri üzerinden ele almak ve karşıt iddiaları belgelerin ışığında değerlendirmek. Kitap, konusunu kronolojik bir çerçevede yapılandırırken belgeleri merkeze alan bir yöntem izliyor. Bu yaklaşım, okuyucuya soyut iddialardan ziyade somut verilerle karşılaşma olanağı tanıyor.

Kitabın anlatım dili akademik bir disiplin içinde ilerliyor. Yazar, belgeleri sunarken nötr bir üslup benimsiyor; ancak belirli bir perspektifin varlığını da gizlemiyor. Metinde yer yer dipnotlar ve açıklamalar eşliğinde arşiv kaynaklarına yapılan atıflar, araştırmacı okur için ciddi bir altyapı oluşturuyor. Tempo, belge çeşitliliğine bağlı olarak bölümden bölüme değişkenlik gösterebiliyor; bu durum bazı kesimlerde akademik yoğunluğu artırırken bazı bölümlerde daha akıcı bir anlatım sunuyor.

Kitap, tarihsel araştırma türünde konumlanıyor. Yapısı, genellikle her iddia grubunu ayrı bir başlık altında ele alarak karşılaştırmalı bir okuma zemini hazırlıyor. Belgelerin görsel örnekleri, rapor özetleri ve istatistiksel veriler, metnin donanımını güçlendiren unsurlar arasında. Ancak akademik bir çerçeve gerektirmesi nedeniyle genel okur kitlesi için ek bir çaba gerektirebilecek bir metin olduğunu söylemek mümkün.

Kitabın sunduğu deneyim, okuyucunun önceden sahip olduğu bakış açısına göre farklılık gösterecektir. Konuya ilgi duyan ancak farklı perspektiflere açık bir okur, belgelerle doğrudan karşılaşmanın sağladığı tatmin edici bir derinlik bulacaktır. Öte yandan, konuyu daha tarafsız bir mercekten incelemeyi bekleyen okurlar, yazarın çerçeveleme biçimini sorgulayabilir. Her iki durumda da kitap, tartışmaya katkı sağlayan bir kaynak niteliği taşıyor.

Kitabın güçlü yönü, arşiv belgelerine dayalı somut bir temel sunması ve iddiaları kaynak bazında ayrıştırmasıdır. Sınırlı kalabilecek yönü ise yalnızca tek taraflı arşivlere dayanma riski ve karşıt argümanları doğrudan çürütmek yerine alternatif yorumlar sunması olabilir. Genel olarak değerlendirildiğinde, bu çalışma tarihsel tartışmaya katılmak isteyen okurlar için belgelere dayalı bir referans noktası sunuyor; ancak tek başına bir karar mekanizması olarak değil, geniş bir literatür içinde değerlendirilmesi gereken bir kaynak olarak ele alınmalıdır.