Her çocuk, ailesi, çevresi ve devleti tarafından aşka hazırlanmalı diyorum. Tıpkı yüzmeye, spora, her hangi bir mesleğe hazırlandığı gibi, aşka da hazırlanmalı.. Aile, okul ve toplum.. Bir başka söyleyişle, her bir çocuk, önce aklını, kendi kullanmayı öğrenmeli.. Bir gün aşk çıngısı yüreğine düşerse, öyle apışıp kalmamalı. Hasta durumlara düşmemeli.. Bu kadar acı çeken, ölüp giden gençler, ailelerinin ve toplumlarının sığ anlayışlarının birer kurbanı olmamalıdır. Önce sevgi.. İlle de sevgi. Aşk sevginin çocuğudur. Bu güzeller güzeli çocuğu, yüreğinde beleyip büyütemeyenler de, Sevginin ve Sevişmenin doruklarında duyulacakları duyup gönenemezler. Evet, gün görüp gönenemezler. Anafikir: Özgür yani işlevsel akıl olmadan, bu görklü dünyada, bunalımlar, bungunluklar ve iç bulantıları hep böyle sürer gider.