Babam Turan Dursun, Türk edebiyatında belirli bir yere sahip olan Turan Dursun'un yaşamını, düşünce dünyasını ve geride bıraktığı mirası odağına alan bir anı-biografi çalışmasıdır. Eser, bir yazar-gazeteci olan babasının kimliğini, inançlarını ve trajik sonunu, yakın bir perspektifle aktarmayı amaçlamaktadır. Bilinen çerçevesiyle, metin salt bir övgü yazısı ya da resmi bir biyografi olmaktan çok, yazarın kendi hatırlama ve anlamlandırma sürecinin izlerini taşımaktadır.

Yazarın Anlatımı​

Metin, bir çocuğun babasına bakış açısıyla şekillenmektedir. Bu durum anlatıya samimi ve içten bir ton katmakta; ancak aynı zamanda nesnellik ile öznel hissiyat arasında bir gerilim de yaratmaktadır. Yazar, Turan Dursun'un kamusal figürlüğü ile aile içi kimliği arasında bir köprü kurmaya çalışmakta, okuyucuyu hem entelektüel bir mirasa hem de kişisel bir yas sürecine dahil etmektedir. Anlatımda zaman zaman belgesel bir kesit etkisi göze çarpmakta, zaman zaman ise lirik ve duygusal bir doku ön plana çıkmaktadır. Bu tutarsızlık, metnin plansız gibi görünen yapısından kaynaklanmaktadır; ancak belki de tam da bu düzensizlik, anı türünün doğasına uygun bir biçimde hatırlama sürecinin kaotik doğasını yansıtmaktadır.

Kitabın Türü ve Yapısı​

Eser, kesin sınırları belirlenmiş bir türe oturtulamamaktadır. Biyografi ile anı, belgesel inceleme ile kişisel deneme arasında salınan bir metin olarak okunabilir. Yapı, kronolojik bir ilerleme yerine tematik bir düzlem üzerine kurulmuş görünmektedir. Turan Dursun'un düşünsel serüveni, yazarlık kariyeri, gazetecilik pratiği ve sonunda gelen trajik son, birbirine bağlı bölümler halinde işlenmektedir. Bilinen çerçevesiyle, kitap belirli bir dönemin Türk entelektüel ortamına ışık tutmakta, 1970'ler ve 80'lerin siyasi-toplumsal atmosferini arka plan olarak kullanmaktadır.

Okura Sunduğu Deneyim​

Okuma deneyimi, bilgilendirici ve duygusal katmanların iç içe geçtiği bir yolculuk sunmaktadır. Türkiye'nin yakın tarihine ilgi duyan okurlar için belge niteliği taşıyan pasajlar bulunmakta; öte yandan yazarın kişisel kaybıyla boğuştuğu bölümler, genel anlamda insanın kayıp karşısındaki çabasına seslenmektedir. Ancak metnin bazı bölümlerinde derinlik sorunu hissedilebilmekte; yüzeysel kalan değerlendirmeler, okuyucuyu doygun bir analizden yoksun bırakabilmektedir.

Genel Değerlendirme​

Babam Turan Dursun, önemli bir figürün yaşamını aktarma girişimi olarak ilgi görmeyi hak etmektedir. Samimiyeti ve kişisel bağı güçlü bir şekilde hissettiren yanları, onu salt bilgilendirici bir eserden öteye taşımaktadır. Bununla birlikte, edebi nitelik açısından tutarlı bir olgunluk sergilediğini söylemek güçtür. Metin, hem bir anı hem de bir araştırma olarak ikircikli bir yapıda kalmış, bu durum bazen zenginlik bazen de belirsizlik olarak okunabilir. Tarihi bir figürün mirasını merak edenler ile kişisel anı türüne ilgi duyanlar için farklı katmanlarda okunabilecek bir çalışma olduğu söylenebilir.