AYNI TOPRAĞIN ÇOCUKLARI OLMAK Aidiyet hissini her daim canlı tutmamız gereken bir yer var: O yer vatandır. “Gölgende bana da bana da yer ver,” diyebilmek için o gölgeyi hak etmemiz gerekiyor, o gölgeyi var eden güneşleri. “Bir toplumun öz şiirine varabilmek çetin iştir. Önce o toplum ve o toplumun medeniyetiyle pişmek, halli hamur olmak ister… Kendini o toplum ve o medeniyete adamak ister… Hele hele, efendilik ister, çile ister… Yunus Emre’yi inceleyiniz, Müslüman Türk’e aykırı tek bir mısra bulamayacaksınız…Asırları aşabilişinin sırrı ve asıl büyüğü, asırlarca birleştirici, yüceltici oluşunun kuvveti buradadır… Biz onu da unuttuk. Koskoca bir medeniyeti külledikten sonra, biz, şairlerimiz ve sanatçılarımız ne olsundu bekleyebiliriz?” der Tarık Buğra, bir yazısında. Biz de yazımızda şunu diyoruz. Bu toprağın çocukları olduğunun bilincinde olan sanatçılar ivedilikle birbirlerini tanısın ve öz kültürlerinin ihyası için el ele versinler. Bu ülkenin çalınan çocuklarını kurtarmanın, çalınmak istenen çocuklarını korumanın yolu ancak bu birlikten geçer. Yapılacak şey bir an önce medeniyetimizin temel eserleriyle buluşmak, nitelikli okumalar yaparak bizi var eden değerleri yeniden hayatımıza dahil etmektir. O zaman Yunus Yunus olur, Mevlana Mevlana, Şeyh Galip Şeyh Galip. Arif Nihat Asya, saatlerin yalan yanlış işlemesine izin vermesin, Ahmet Hamdi Tanpınar, saatleri yeniden yerel vakte ayarlasın, Ahmet Haşim, Müslüman Saati’ni kursun ki uyanalım fecirlerle. Aynı kaynaklardan içelim ki aynı toprağın çocukları olduğumuzun farkına varalım. Ancak o zaman gözlerimiz kendi gözlerimiz olur. Ayaklarımız kendi ayaklarımız. Aynı yöne döndüğümüzde güneş dilim dilim dağıtır nurunu her birimize. Bu sayının dosya konusu “Yerli Olmayan Yerliler.” Bu bağlamda D. Mehmet Doğan “Kendini Bilmek ve Bulmak”; Yılmaz Daşcıoğlu “Millinin ve Evrenselin İçinde Gidip Gelen Edebi Maceranın Dinamiği”; Ertuğrul Aydın “Bir Var/Oluş Koşucusu: Jerzy Kosinski”; Mehmet Ali Gündoğdu “Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Değişen Kimliğiyle Sami Paşazâde Sezâi”; Naime Erkovan “Eski Kafaları Pamuk’la Sarmak”; Mehmet Sabri Genç “Yerli Olmayan Bir İntihar: Beşir Fuad”; Şafak Çelik “Uzun İhsan Efendi Nerenin Yerlisi”; Demet Şahin “Aşk ve Son Sözler”; Oğuz Şenses “Edebiyatımızın Batılılaşma Macerası”; Ercan Yılmaz “Cioran: İkili Oluşlar’ın Yazarı”; Güzide Ertürk “Japonlar Eve Nasıl Geri Döner”; Gözde Özdemir “Yeni Efendinin Dili”; Bünyamin Demirci “Bir İngiliz Şövalyesi: Salman Rushdie”; Rabia Berna Tümkor “XIX. Yüzyıl Rusya’sında Devler Savaşı” ve Ünal Çelik “Alafranga Yazarların Alafranga Kahramanları” başlıklı yazılarını kaleme aldılar. Karabatak bu sayı yine ülkemizin önemli değerlerinden birini, Oktay Taftalı’yı konuk ediyor. Mehmet Sabri Genç’e verdiği röportajda “Değer Üretmek Zorundayız,” derken bu toprakların gözden kaçan birtakım sorunlarına ve olası çözümlerine yeni bir ışık düşürüyor. Kırk yedinci sayının şairleri Hüseyin Akın, Ayşe Sevim, Âdem Yazıcı, Hasan Akay, Şafak Çelik, Mustafa Uçurum, Cengizhan Orakçı, Engin Turgut, Sevgi Yerlioğlu, Ali Seyyah, Ahmet Akarsu, Sare Öztürk, Nurten Yalçın, Betül Aksakal, Elif Çetintaş ve Yasemin Zengin. Öykücüleri ise Güzide Ertürk, Zeynep Kaplantaş, Onur Acar, Esra Özce, Hülya Sarıhan ve Ebru Aydın. Hasan Akay deneme sayfalarını ve Ali Ömer Akbulut’la birlikte poetika sayfalarında yer alırken projektör bölümümüzün bu sayıdaki konuğu Fatma Akdağ. Tiyatro yazısıyla Derya Özer; sinema yazısıyla İsmail Irmacık; gezi yazısıyla F. Hande Topbaş; kara kalem çizimiyle Ertan Ayhan Sertöz; görsel sanatlar ve tasarımıyla Sedat Gever; öykü çizimleriyle Ayşe Ural ve “Çizginin Ötesi” sayfasının sahibi Sabahattin Kayış’la Karabatak kırk yedinci kez havalandı.