Esrarlı, büyülü ve özellikle şehirli bir şair tavrıyla kendini, eşyayı ve evreni şiirsel bir dille araştıran, sorgulayan İhsan Deniz, yirmi beş yıllık şiir serüvenini; kendisi gibi'arayan'herkese topluca sunuyor Buz ve Fire da. Süre, olduğundan ne daha az ne de daha fazla pay biçme eğiliminde görünen Deniz, poetik anlamda, her türlü popüler şiir algısına olduğu kadar, şekilden ibaret gelenekçi ve kolaycı yaklaşımlara da kapalıdır.

İhsan Deniz, çeyrek yüz yıllık serüveninde,'şiirsel bir dünya'arayışı boyunca başkalarının veya kendisinin belirlediği türden bir şiiri ne üretmeyi ne de şiirinin peşinden giderek şiiri tarafından yönetilmeyi benimser. Bu yüzden şiiri biçim, dil ve duyarlık olarak sürekli devinen, yenilenen bir aşamalar özeti gibidir.

Buz ve Fire, şairin yirmi beş yıllık şiir serüveninin tüm hâllerini ve aşamalarını içermesi bakımından toplu bir resim olarak da okunabilir.