BİR USTA NEŞESİDİR SANAT Berber, eline ilk kez makası aldığında elleri onun değil, ustasınınkilerine bürünür bir hata yapmasın diye; ressam fırçasını tuvale ilk defa dokunduracağı vakit, gözleri kendisinin değil, ustasının gözlerine dönüşür ki resmi kâğıda aktarmadan zihninde kusursuzca görsün. Çünkü her iş, bir “bilen” gerektiriyor sanata dönüşebilmek için. Çırak kuşaklar boyu şekillene yontula kıymetlenen cevhere, sanatın teknesinde incelmiş parmaklarıyla dokunursa o elmasa zarar vermeden değerini bir kat daha artırabilir. Çünkü “Gerçek bir talebe, bilinenden bilinmeyeni keşfetmeyi öğrenerek ustasına yaklaşır.”[1] Söz konusu edebiyat olunca niçin durum farklı olsun? Neden şairler ve yazarlar bir ustaya gereksinim duymasın? “Yetenek” kelimesine sığınanlar, edebiyat ırmağının usta yetiştiren suyundan içmemiş midir şaheserleri okuyup irdeleyerek? Neden “usta” kelimesinden uzak durmaya çalışsınlar Yahya Kemal-Tanpınar, Pound-Eliot, Stein-Hemingway gibi nice usta çırak hikâyesini bile bile? Acaba “Adil bir usta talebe değil, bilakis usta yetiştirir,”[2] sözünü duymuş olsalardı yine kaçarlar mıydı bu kelimeden? Karabatak, sıkça görüş ayrılığına sebep olan bir konuya ayırdı bu kez dosyasını: “Usta-Çırak Ekseninde Edebiyat.” Son yıllarda çokça tartışılan bu mevzu bağlamında kıymetli yazılar kaleme alındı. Ertuğrul Aydın “Ustanın Tılsımlı Gücü”; Mehmet Ali Gündoğdu “Tanzimat Şiirinde Üstatlar ve Talebeleri”; Güzide Ertürk “Kayıp Neslin Ustası”; Rabia Berna Tümkor “Esrarlı Cüce”; Sevde Merve Eryılmaz “Şeyh Gâlib, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Ustası mıydı?”; Ümran Ay “Sana Benzer Güzel Var M’ola”; Mehmet Aça “Yolu Ustalardan Geçen Âşıklar”; Hasan Kaya “Şair Yetiştiren Hoca Şairlerden (Hoca Neş’et)”; Ünal Çelik “Ustasının Işığında Tanpınar” ve Naime Erkovan “Ustam” isimli yazılarıyla dosyamızı zenginleştirdiler. Kırk dördüncü sayımızın röportaj sayfasını yine usta bir sanatkâra, Sayın Münip Utandı’ya ayırdık. “Biz Bu Yola Bile Bile Girmişiz” diyen Utandı, sanat görüşünü, musıki anlayışını, yolunun meşakkatlerini Bünyamin Demirci’nin soruları ışığında ele aldı. Bu sayımızın şairleri Adem Yazıcı, Hüseyin Akın, Sümeyra Yaman, Ayşe Sevim, Hasan Akay, Şafak Çelik, Ali Seyyah, Sevgi Yerlioğlu, Cengizhan Orakçı, Muhammed Enis Özel, Ahmet Akarsu, Bahaddin Tuncer, Elif Çetintaş, Hüsnü Salih Susam, Betül Aksakal ve Deniz Atay. Öykücülerimiz ise Bünyamin Demirci, Mehmet Babalıoğlu, Hande Aydın, Selman Nuriler ve Saliha Şahin. Deneme ve poetika sayfalarımızda Hasan Akay konuk olurken Hüseyin Yorulmaz portre yazılarıyla Bosna yolculuğuna devam ediyor. Sinema bölümümüze İsmail Irmacık katkı verirken kitap sayfalarımız yine dopdolu: Muhlise Altundal, A. Ali Ural’ın son kitabı “Ay Tiradı”nı; Uğur Soytürk, Hüseyin Su’nun “Entelektüel Öfke”sini; Demet Şahin, Abdullah Harmancı’nın son öykü kitabı “Behçet Bey Neden Gülümsedi”yi; Ali Sürmelioğlu, Mehmet Sabri Genç’in romanı “Dünya Bir Gelindir”i ve Bünyamin Demirci, Mustafa Akar’ın “Gezegenin Tamahkâr Çocukları” adlı son eserini Karabatak okurları için tanıttı. Her sayımızın vefakâr dostlarını zikretmeden olmaz elbette: F. Hande Topbaş, M. S. Topbaş, Sabahattin Kayış, Ayşe Ural, Ertan Ayhan Sertöz, Sedat Gever, Firdevs Aparı ve Derya Özer. Karabatak, kırk dördüncü kez havalandı. [1] Johann Wolfgang von Goethe [2] Robert Schumann