İlk kez basıldığı haline oranla, çok daha rafine bir halde dönen “Mükemmel Kitap – Sonsuzluk Kitabı” ne bir din, ne de bir kibir kitabıdır. Roman şeklinde karşımıza çıkan bu kitap, gerçekte bir rehber kitaptır. Bizlere, “dünya” denen bu yerde, “nasıl hayatta kalınacağı” konusunda rehberlik etmektedir. Zira, ruhundan kopmuş bir insana “hayatta” demek, yalnızca yarı doğru olur. İşte, bu kitap da bize, ruhumuzla bağımızı nasıl koruyup güçlendireceğimizi, zorlu bir hayat yaşayan ve hiçbir desteğe sahip olmayan, toplum tarafından hor görülen, etiketlendirmeli deyişle, bir “eşcinsel” karakter üzerinden anlatmakta ve bunu, karakterin, doğduğu andan, yetişkinlik çağına dek her dönemini kapsayarak yapmaktadır. “Bilgi Çağı” adı verilen bu çağda, okulların, ailelerin ve tabii, ana medyanın, bu kitabın sunmayı hedeflediği rehberlik konusunda, genel anlamda çok yetersiz olması, bu kitabın doğmasına yol açmıştır. Bir başka deyişle, bu kitap, bir ruhsal yolculuk, bir kişisel gelişim kitabıdır. Sıradışı bir şekilde ilk bölümünü tamamlayan kitap, devamında, ortalarına dek, “normal bir roman” havasında sürmekte ve bu sırada da her fırsatta sorgulatıp düşündürterek, okuyucuyu, ortalarından sonra başlayan “Mücevher Bölümler” için hazırlamaktadır. Kitabın sonlarına dek süren bu özel bölümler ise, kitabın gerçek gücünü sergilediği bölümler olup, her biri, kendi içinde ikiye ayrılıyor. Önce roman özelliğini sürdürüp, ikinci kısımda da bazı “notlar” ile, kitabı tam bir “rehber kitap” haline getiriyor. Bu özel bölümlerden her birinin, insan ruhunun bir mücevherine adalı olduğunu görüyoruz. Bunlar da sırasıyla şöyle: Masumiyet; Bilgelik; Hayalgücü; İnanç; Alçakgönüllülük; Merhamet; Sevgi; Cesaret; Dostluk; İçtenlik; Nezaket ve Zarafet; Olgunluk ve Fedakarlık; Hoşgörü ve Şefkat; Umut; Özgürlük ve Mutluluk; Karanlık, Işık ve Sonsuzluk... İlk bakışta oldukça masalsı duran bu bölümlerin içine daldıkça, ne kadar da zorlu koşulları anlattıklarına, tüm o “mücevherlerin” her birinin de “zıddı olan” duygu ve hallerden doğduklarına şahit oluyoruz. Nefret, öfke, isyan, cehalet, bencillik, kabalık, korku, umutsuzluk gibi... İkinci kısımlarında ise; kuantum fiziğine yapılan göndermelerden, insan psikolojisinin derinlerine, felsefenin derinliklerinden de antik zamanlara uzanan bilgelik incilerine şahit oluyoruz. Son olarak da, kitabın bir diğer ilginç yönünden bahsedelim: Kitapta, insanlar ve şehirler için, hiçbir dile ait olmayan isimler kullanılıyor. Bu durum da pek çok insan için ilk bakışta anlamsız görülebilir fakat, bu şekilde, dillerin, aslında sadece “anlam katılmış sesler ve şekiller” olduğunun güzelce hatırlatıldığını görmekteyiz... Bu kitabı, anlamaya hazır tüm herkesin okuması dileğiyle...