Kıbrıs Adası, Osmanlı İmparatorluğu tarafından 1571 yılında fethedilmesinden 19. yüzyılın son çeyreğine kadar Türklerin egemenliğinde kalmıştır. Ruslarla savaşta oldukları bir dönemde İngilizlerin ittifak teklifini kabul etmek zorunda kalan Osmanlılar, adayı anlaşma ile İngilizlere devretmiştir. Yönetimin Türklerin elinden çıkmasından sonra adada güven ve huzur ortamı kaybolmuştur. Kıbrıs 1900’lü yılların başından itibaren ise Rumların adayı Yunanistan ile birleştirme çabalarının hedefi olmuştur. Rumların uluslararası platformlara da taşıdığı bu çabalar özellikle 1960’lı yıllardan itibaren kanlı çatışmalara dönüşmüş ve Türkiye’nin askeri müdahalesi ile bugünkü ikili devlet sistemine giden yol açılmıştır. Kıbrıs Meselesi, başta Birleşmiş Milletler (BM) olmak üzere birçok uluslararası kuruluşun ve çok sayıda ülkenin dâhil olduğu ve uzun zamandır çözüme kavuşturulamamış bir sorundur. BM’in ada ile ilgili 1960 yılından 2016 yılına kadar 139 karara imza attığı ancak problemin çözümünde bir türlü ilerleme sağlanamadığı ve varılan noktadan her iki tarafın da tatmin olmadığı görülmektedir. Yunanistan ve Türkiye’nin garantör devletler olarak taraf olduğu mesele, 2004 yılında Güney Kıbrıs’ın Avrupa Birliği (AB) tarafından üye yapılması ile AB’nin de açıkça taraf olduğu bir mesele haline gelmiştir. Meselenin çözümünün tarafların karşılıklı iradesinin yanısıra uluslararası platformun da dâhil olduğu bir denklemin çözümüne bağlı hale gelmesi, AB’ye üye olan Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY)’ne avantajlar kazandırırken Türk tarafının ise işini zorlaştırmaktadır.