Herkese merhaba! 
Benim en büyük tartışmalarımdan biri bu: bir kitaba başlarken yanımda kalem kağıt olsun mu, yoksa bırakın kitap beni götürsün mü?
Eskiden her sayfada köşeleri işaretler, önemli cümlelerin altını çizerdim. Sonra bir gün vazgeçtim ve **saf tadına bakarak** okumaya başladım. İlk başta suçluluk hissettim ama sonra fark ettim ki o an kitapla gerçekten bağ kuruyormuşum.
Şimdi ise durum biraz karışık. Bazı kitaplar var ki içinde not almadan duramıyorum - özellikle kişisel gelişim veya felsefe kitapları. Bazı romanlarda ise tamamen karakterlerin hikâyesine kendimi bırakıyorum.
Peki siz nasıl okuyorsunuz?
- **Not alanlar:** Neler işaretliyorsunuz? Sonradan o notlara dönüyor musunuz?
- **Saf tadanlar:** Hiç pişman oldunuz mu hiçbir şey not almadığınız için?
Bu konuda çok merak ediyorum, siz hangi taraftansınız?
Benim en büyük tartışmalarımdan biri bu: bir kitaba başlarken yanımda kalem kağıt olsun mu, yoksa bırakın kitap beni götürsün mü?
Eskiden her sayfada köşeleri işaretler, önemli cümlelerin altını çizerdim. Sonra bir gün vazgeçtim ve **saf tadına bakarak** okumaya başladım. İlk başta suçluluk hissettim ama sonra fark ettim ki o an kitapla gerçekten bağ kuruyormuşum.
Şimdi ise durum biraz karışık. Bazı kitaplar var ki içinde not almadan duramıyorum - özellikle kişisel gelişim veya felsefe kitapları. Bazı romanlarda ise tamamen karakterlerin hikâyesine kendimi bırakıyorum.
Peki siz nasıl okuyorsunuz?
- **Not alanlar:** Neler işaretliyorsunuz? Sonradan o notlara dönüyor musunuz?
- **Saf tadanlar:** Hiç pişman oldunuz mu hiçbir şey not almadığınız için?
Bu konuda çok merak ediyorum, siz hangi taraftansınız?